ಕರ್ನಾಟಕ—ಕನ್ನಡದ ಉಸಿರು, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ನೆಲೆ. ಆದರೆ ಇಂದು ಈ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ಕೇಳಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾಗಿವೆ.
ಒಂದು ಕಡೆ ಆಂಗ್ಲ ಮಾಧ್ಯಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ ಗಾಜಿನ ಗೋಡೆಗಳ ಕಟ್ಟಡಗಳು ತಲೆ ಎತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ಮಿತೆಯಾದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಸೊರಗುತ್ತಿವೆ.
೧. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮತ್ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ?
ನಾವು ಇಂದು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು: “ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಕನ್ನಡಿಗರು ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಪಂಚದ ಮತ್ಯಾವ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಫ್ರಾನ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್, ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನ್ ಕಲಿಸುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಹೆಮ್ಮೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸುವುದು ‘ಹಿಂದುಳಿದಿರುವಿಕೆ’ಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುತ್ತಿರುವುದು ದುರಂತ.
ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲೇ ನಾವು ಅನ್ಯ ರಾಜ್ಯದವರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸುವ ಬದ್ಧತೆ ತೋರದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕನ್ನಡದಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟರೆ, ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಈ ಭಾಷೆ ಕೇವಲ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿ ಇಂಚು ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡದ ಧ್ವನಿ ಮೊಳಗದಿದ್ದರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಬೇರೆಲ್ಲಿಯೂ ಅದು ಕೇಳಿಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
೨.ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಕ್ಲಾಸ್ರೂಮ್: ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸುಗಳ ಹಾವಳಿ ಬೇಕೆ?
ಇಂದು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಇಷ್ಟೊಂದು ಮುಂದುವರಿದಿರುವಾಗ, ಒಂದು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಸಲು ಸಾವಿರಾರು ಬಸ್ಸುಗಳು ಹಳ್ಳಿಗಳಿಂದ ನಗರಕ್ಕೆ ಓಡಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ?
ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ರಾಂತಿ: ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಳ್ಳಿಯ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯನ್ನೂ ‘ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ರೂಮ್’ ಆಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಹುದು. ಬೃಹತ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ಗಳು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ದೃಶ್ಯ-ಶ್ರವಣ ಸಾಧನಗಳ ಮೂಲಕ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿಯೇ ನೀಡಬಹುದು.
ಅನಗತ್ಯ ಸಂಚಾರ: ಪ್ರತಿದಿನ ರಸ್ತೆಗಿಳಿಯುವ ಸಾವಿರಾರು ಶಾಲಾ ಬಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಇಂಧನ ವ್ಯಯವಾಗುತ್ತಿದೆ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ಆಗುತ್ತಿದೆ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ಮಾಲಿನ್ಯವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ, ಈ ಅತಿರೇಕಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
೩.ಪೋಷಕರ ಸಾಲದ ಶೂಲ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ
ಶಿಕ್ಷಣ ಇಂದು ಸೇವೆಯಾಗಿ ಉಳಿಯದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ‘ಉತ್ಪನ್ನ’ವಾಗಿದೆ.
ಆರ್ಥಿಕ ಹೊರೆ: “ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಲಿತರೆ ಮಾತ್ರ ಭವಿಷ್ಯ” ಎಂಬ ಭಯವನ್ನು ಪೋಷಕರಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿ, ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ರೂಪಾಯಿ ಶುಲ್ಕ ವಸೂಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಪೋಷಕರು ಸಾಲಗಾರರಾಗಿ ಮಕ್ಕಳ ಓದಿಗೆ ಹಣ ಹೊಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತಾರತಮ್ಯ:
ದುಡ್ಡಿದ್ದವರಿಗೆ ಒಂದು ಶಿಕ್ಷಣ, ಬಡವರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಇದು ಸಂವಿಧಾನದ ‘ಸಮಾನ ಅವಕಾಶ’ದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡಲು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೇ?
ಖಾಸಗಿ ಲಾಬಿಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಏಕರೂಪ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?
೪.ಪರಿಹಾರದ ಹಾದಿ:
ಒಂದೇ ನೀತಿ, ಸಮಾನ ಶಿಕ್ಷಣ
ಪರಿಹಾರ ಸಂಕೀರ್ಣವೇನಲ್ಲ, ಸರಕಾರದ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿ ಮುಖ್ಯ:
ಮಾತೃಭಾಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕೌಶಲ್ಯ
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣದ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನ್ನು ಒಂದು ಜಾಗತಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲೇ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಸ್ಥಳೀಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಒತ್ತು
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಾರ್ಡ್ ಅಥವಾ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಡಿಜಿಟಲ್ ಸೌಲಭ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ದೂರದ ನಗರಗಳಿಗೆ ಅಲೆಯುವುದು ತಪ್ಪುತ್ತದೆ.
ಬಸ್ಸುಗಳ ಓಟ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ರಸ್ತೆಗಳ ಒತ್ತಡ ತಗ್ಗುತ್ತದೆ.
ಕೊನೆಯ ಮಾತು
ಕನ್ನಡ ಉಳಿಯಬೇಕಾದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅದು ಸರಕಾರದ ನೀತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಬಜೆಟ್ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಶಾಲಾ ಕಟ್ಟಡಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬೇಕು.
ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಕಲಿತ ಮಗು ಯಾವುದರಲ್ಲೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಅವಕಾಶಗಳ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಅಷ್ಟೆ.
ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಹಾರವಾಗಬಾರದು, ಭಾಷೆ ಭೇದವಾಗಬಾರದು. ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಸಾರ್ವಭೌಮತ್ವ ಅಳಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ.
